Mens wat ben je mooi
In al je bewegingen en vormen.
In je kracht en aarzeling.
Ieder draagt een verhaal al wandelend.
Ik zie je graag in wie je bent.
Wat verborgen blijft mag zichtbaar zijn.
Want jij mens,
bent zoveel meer dan wat het oog kan zien.
Ik wil je uitnodigen om nieuwsgierig te blijven naar de ander.
Ga eens een gesprek aan met iemand waar je normaal gesproken omheen zou lopen.
Vaak wordt daarin niet alleen de ander zichtbaar, maar ook je eigen ongemak.
De aannames die je onbewust al hebt gemaakt. De verhalen die je jezelf vertelt voordat er werkelijk contact is geweest.
Openstaan voor een ander staat voor mij gelijk aan openstaan voor mezelf. Want hoe meer ik bereid ben de ander werkelijk te zien, hoe meer er ook zichtbaar wordt van wie ik ben.
We verschillen misschien minder van elkaar dan we denken. Juist in die herkenning, in die verbondenheid, schuilt voor mij iets heel moois.
Ik zeg wel eens: "Raak me."
Een gewaagde uitspraak misschien. Maar als je er iets langer over nadenkt, gaat het niet over grenzenloosheid of overtuigen. Het gaat over de bereidheid om geraakt te worden.
Om iets van de ander binnen te laten komen. Om een mening te laten schuiven, een oordeel te verzachten of een hart een stukje verder te openen.
Want pas wanneer we ons laten raken, ontstaat er echte ontmoeting.